In een satirisch voetbalboek vol thrillerelementen plaatst Van Koppenhagen bondscoach Heitinga, keeperstrainer Lodewijks en assistent-trainers Been en Bergkamp een generatie verder in de tijd.In het holst van de nacht sluipt Bram Breedveld uit zijn Spaanse hotelkamer. Buiten pakt hij zijn mountainbike en snelt in één lange sprint naar de haciënda. Hij weet het: ontsnappen uit het trainingskamp is een doodzonde onder bondscoach Johnny Heitinga, maar Breedveld heeft geen keuze. Wat begon als een droom, draait uit op een nachtmerrie. Is de spits van Feyenoord na een topseizoen eindelijk geselecteerd voor Oranje, mag hij geen bal raken. Zijn eigen Simone verkeert immers in levensgevaar. Het is 2020. Tijdens het WK voetbal in Spanje verdedigt China de in eigen land onder impulsen van de 36-jarige genaturaliseerde spits Wayne Rooney behaalde wereldtitel. Het Nederlands elftal, na tien jaar eindelijk weer geplaatst voor een groot toernooi, geldt als outsider. De komst van Heitinga als opvolger van de ontslagen bondscoach Rafael van der Vaart, heeft het beoogde schokeffect opgeleverd. Hoewel Nederland soepel door de voorronde komt, betekent het toernooi een martelgang voor modelprof Bram Breedveld. De topscorer blijkt één van de slachtoffers van een internationaal complot. In een satirisch voetbalboek vol thrillerelementen plaatst schrijver Casper van Koppenhagen behalve bondscoach Heitinga, keeperstrainer Patrick Lodewijks en assistent-trainers Mario Been en Dennis Bergkamp nog meer bekende grootheden uit het huidige topvoetbal een generatie verder in de tijd. Casper van Koppenhagen is arts en momenteel werkzaam in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Hij was enkele jaren in dienst van de KNVB, waar hij als sportarts op de bank zat bij onder meer Jong Oranje. In 2020 geeft Van Koppenhagen leiding aan een internationaal bekend revalidatiecentrum voor topsporters en gehandicapte sportmensen.

'Oud bestuur' gaat over het Nederlandse democratische orgaan met de langste geschiedenis, de minste bekendheid en waarschijnlijk de kortste toekomst: het waterschap. Journalist Theo Dersjant was een jaar ongenode gast bij Waterschap Rivierenland. Maar het had ieder ander waterschap kunnen zijn.In dat jaar bezocht hij als een verwonderd om zich heen kijkende buitenstaander vergaderingen, sprak gekozen bestuurders, las documenten en had een reeks aanvaringen met de afdeling communicatie. Om na dat jaar vast te stellen: wat democratie genoemd wordt, mag die naam nauwelijks hebben. Geen opwekkende vaststelling, een jaar voor de eerstvolgende waterschapsverkiezingen (4 maart 2015).De auteur (1957) is docent aan de Tilburgse journalistenopleiding. Hij werkte in het verleden voor dagblad De Morgen, De Gooi- en Eemlander, tijdschrift De Journalist, website De Nieuwe Reporter en het tv-programma De Leugen Regeert. Dersjant zit in de jury van de Jaarprijzen voor de Journalistiek.

Met deze literaire röntgenfoto laat de auteur zien wie hij in het diepst van zijn wezen is.Vijf maanden lang elke dag een gedicht. Dat moest hij schrijven. Want schrijver, dichter en kunstenaar Marco Termes (Zandvoort 1957) voelde een enorme leegte. Was het het gemis van zijn grote liefde die hem tien jaar daarvoor verliet? Of was er nog meer? En waar werd de leegte mee gevuld? Termes ging op zoek en vond schoonheid en rijkdom, maar ook duisternis. Met deze literaire röntgenfoto laat de auteur zien wie hij in het diepst van zijn wezen is. Soms hunkerend, soms eenzaam, maar altijd authentiek, eerlijk en zonder opsmuk.

De ex-vrouw en grote liefde van hoofdpersoon Arie Boretti is spoorloos verdwenen. Hij gaat op zoek. Daarbij maakt hij gebruik van zijn internationale netwerk aan zakelijke contacten maar vooral van zijn sterkste wapen: mensenkennis. Het spoor leidt van Kaunas, Litouwen terug naar Nederland. Ondertussen maakt hij de balans op van zijn leven waarin liefde en geluk in al hun hoedanigheden zo'n enorm grote rol hebben gespeeld. Tig jaren van schitterende nederlagen is een intrigerende coming of age novel, maar zo vindt de hoofdpersoon: 'Het is voornamelijk een liefdesgeschiedenis.'

Parijs staat opnieuw in brand. In de nieuwe roman De 6e republiek van Marco Termes leiden mislukte integratie en dreigende energietekorten tot nieuwe rellen in de Franse hoofdstad. De OPEC-landen tonen zich solidair met hun moslimsbroeders, die slachtoffer zijn van de harde maatregelen van de centrumrechtse regering, en draaien de oliekraan nagenoeg dicht. In die context leeft de 42-jarige politicoloog en filosoof Walter Egon. Niet links of rechts, maar met een sterk gevoel voor onrecht, voorspelt hij het onheil op de nationale televisie. De regering ziet in hem een gevaar en wil hem controleren. Geheime groeperingen zien hem juist als dé leider van een revolutie of zelfs als toekomstig president. Egon, met zijn zuivere motieven, wordt de speelbal van nationale en internationale machtsstromen.Demonstranten herinneren Frankrijk aan haar aloude normen: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Met dit doel voor ogen schuwen de partijen die aan Egon trekken geen middel. Daardoor komt het leven van Egon op zijn kop te staan. Kan hij zijn toekomst en die van zijn land vormgeven of heeft hij zijn lot niet meer in eigen hand?De 6e republiek vertelt het verhaal van een persoon met goede bedoelingen. In zijn Frankrijk, dat door de crisis zomaar van een stabiele situatie in anarchie belandt, zoekt hij zijn weg in een web van conflicterende belangen, politieke waanzin en de gekte van mensen die zich door hun angst laten regeren. Ondanks zijn geloof in redelijkheid ontsnapt hij niet aan de onvoorspelbaarheid van de liefde.Dichter en schrijver Marco Termes (50) is al zijn hele leven bezig met literatuur en poëzie. Hij begon toen hij 13 was met het schrijven van gedichten. Van 2005 tot begin dit jaar was hij ‘Dichter bij de zee’ in Zandvoort. Op zijn 23ste schreef Termes zijn eerste, nooit gepubliceerde roman. Zelf was hij niet tevreden over het manuscript: “Alles wat ik had opgeschreven was slechts theoretische kennis. Boekenwijsheid met een tekort aan levenservaring. Die lacune heb ik inmiddels opgevuld.” Termes studeerde kortstondig wijsbegeerte in Leiden.Haarlems DagbladRecensie door Nuel GielesEuropa bevindt zich in de eerste roman van Zandvoorter Marco Termes inmiddels rond het begin van de jaren twintig van deze eeuw. Rusland dreigt zijn olietoevoer met zeventig procent te reduceren. Energieschaarste en vastgelopen moslimintegratie brengen Frankrijk in 'De 6e republiek' in een situatie die regelrecht lijkt af te stevenen op een 'coup d'etat'. Een staatsgreep... Maar komt er echt een zesde republiek? "Ik geloof dat het een boek kan zijn met voorspellende waarde. Frankrijk is bij uitstek het land van revoluties. Ze hebben er daar al zoveel achter de rug", betoogt Termes, de schrijver, die in zijn eersteling ook een paar keer de naam van Nostradamus "per slot ook een Fransman" - laat opduiken. "De hoofdpersoon in het boek is iemand van vlees en bloed, een beetje de pendant van mezelf. Isaac Newton zei al: 'Ik kan verder kijken omdat ik op schouders van reuzen sta.' Daarmee bedoelde hij dat hij gebruikmaakte van inzichten van voorgangers als Galilei en Kepler. Die pretentie heb ik niet." De hoofdpersoon in 'De 6e republiek', is de politicoloog Walter Egon. What is in a name? Met enig puzzelen vindt de lezer er het begrip 'alter ego' in terug, alter ego van Marco Termes zelf. "Ook ik kan de toekomst niet echt voorspellen. Dat was meer iets voor mijn vader, die dertien jaar wethouder in Zandvoort geweest is. Dat was echt een visionair. Maar je kunt wel een aantal dingen met elkaar in verband brengen. In het begin van mijn boek heb ik het over een prijsverhoging van een vat olie van 92 naar 140 dollar. Daar zijn we nu al aangeland. Ik had het vijftien jaar later bedacht. Daarmee hebben de Russen een sterk economisch wapen in handen. Amerika en Europa hebben niet een pistool op de borst staan, maar een pijpleiding." De stiefmoeder van Walter Egon, Alexandra blijkt een infiltrante van de KGB, getrouwd met de puissant rijke vader Hermann Egon, ooit Nobelprijswinnaar voor geneeskunde. Hermann is aan het einde van zijn leven en besluit tot euthanasie. Termes: "Het is zijn beslissing. Niet alles wat logisch is, is wenselijk of andersom." De rol van Alexandra blijkt na de dood van haar man nog lang niet uitgespeeld. Dat geldt dan vooral het krachtenveld van economische, maatschappelijke en politieke krachten. Er verschijnt een zekere Louis (Lev) Bronstein ten tonele. Hij is van Russisch-Duitse, joodse komaf. Leib Bronstein is écht de naam van Trotzki. Ook de werkelijke naam van Trotzki’s moordenaar (Ramon Mercador) heeft als Ramón Mercadér een rol in deze wereld van politieke intriges. Daarin speelt ook de verleidelijke Zizi haar spel, als ze Egon moet zien te verleiden. De ware naam van Mata Hari luidde indertijd: Zizi Zelle. "Wat ik met 'De 6e republiek' wil aangeven: dat het niet zoveel uitmaakt of links of rechts zich extreem gedraagt. Dat is het Machiavellistische. De politieke uitersten raken elkaar, niet lineair, maar op de cirkel. Kloven vergroten en bruggen afbreken is gemakkelijk, het is een uitdaging om van diversiteit een eenheid te maken."

Wat geef je de vrouw die alles heeft? Je leven. Tamara Raziani is de dochter van een machtige bankier uit Rome. Zij voelt zich in haar jeugd verlaten en verraden. Maar in plaats van ten onder te gaan aan de omstan-digheden besluit zij een absolute heerseres van haar leefomgeving te worden. Dan lijkt er liefde in het spel te komen. Zal T.R. kiezen voor de mooiste emotie van de mens?

De voetballers van het Surinaams elftal hebben nog een lange weg te gaan naar het WK. Tussen wedstrijd en training door moeten ze bijvoorbeeld gebakken leguaan met uitjes klaarmaken. Hun geblesseerde knie in boskruiden verpakken. Of nog even op een neer naar Coronie om een lading bier af te leveren. Sinds Diederik (Didi) Samwel regelmatig in Suriname woont en werkt, is hij gefascineerd door de merkwaardige paradox tussen het volop aanwezige voetbaltalent en de matige prestaties op de internationale velden. Hoe verklaarbaar die tegenstelling ook is. Van het vertrek van de tienduizenden Surinamers rond de onafhankelijkheid in 1975 en in de onrustige jaren ’80 tot de besloten gemeenschap waarin nieuwe ontwikkelingen nogal eens ten koste gaan van eigen belangen. Vooral ook op sportgebied, zoals sport wel vaker een zuivere afspiegeling vormt van sociaal-maatschappelijke verhoudingen. Samwel aarzelde dan ook geen moment toen hij de kans kreeg het Surinaams elftal van dichtbij te volgen tijdens de kwalificatiewedstrijden voor het WK in Zuid-Afrika. In “Suriname en de lange weg naar het WK” wordt snel duidelijk waarom natio zich niet wist te plaatsen voor het eindtoernooi. Tegelijkertijd laat de schrijver doorschemeren dat het ooit een keer goed komt met het Surinaams voetbal.

Het verhaal van de jonge vader Casper die binnen een jaar zijn zoons Lennard en Simon verliest. In beide gevallen kort na hun geboorte. Dit ontwapenend eerlijke en ontroerende boek gaat over ontreddering en kwetsbaarheid, over liefde en levenskracht.Mijn pieper gaat. Het is een buitenlijn: Lau. 'Ja, met mij: ik ga nu naar het ziekenhuis, nog even een check-up.' 'Hoezo, check-up?' 'Nou, ik voelde hem vandaag wat minder en dan zijn ze heel secuur.' "Ik had je gedacht mijn kind" is het verhaal van de jonge vader Casper die binnen een jaar zijn zoons Lennard en Simon verliest. In beide gevallen kort na hun geboorte. Er volgt een periode van diepe rouw, waarna Casper en zijn vrouw Laura opnieuw zwanger proberen te worden. Zonder succes. Na een lange overlevingstocht besluiten ze uiteindelijk samen verder te gaan. Direct en zonder zichzelf te ontzien beschrijft Casper van Koppenhagen wat hij meemaakte. Zijn relaas wordt aangevuld met fragmenten uit het dagboek van zijn vrouw Laura Soudijn. Dit ontwapenend eerlijke en ontroerende boek gaat over ontreddering en kwetsbaarheid, over liefde en levenskracht. Casper van Koppenhagen is revalidatiearts. In 2006 schreef hij de voetbalthriller "Bram Breedveld, spits van Oranje". Laura Soudijn is zelfstandig trainer en coach in teamontwikkeling en persoonlijke begeleiding.

​Dichtbundel van schrijver, kunstenaar en fotograaf Marco Termes. Delen uit de bundel zijn te vinden in de straten van Zandvoort.

Geheime diensten, ondernemers, overheden en criminelen spelen een eigen spel. Samen. En daarvan zijn individuen de dupe. Een legt zich daar niet bij neer en vereffend openstaande rekeningen.Tijdens een geheime Interpol-operatie verdwijnt Bruno Richard Donner achter Turkse tralies. Niemand die hem zoekt. Een aardbeving geeft hem zijn vrijheid terug. Hij gaat naar Parijs, op zoek naar de waarheid achter zijn verdwijning. Het onderzoek is de meest ingrijpende zaak ooit voor de inspecteur. De waarheid is bitter als gal als blijkt dat zijn familie een duistere rol speelt.

De Zandvoortse Courant vraagt schrijver/dichter Marco Termes als wekelijks columnist. Dat heeft de bevolking van de kustplaats geweten. Met de nodige zelfspot legt hij het dorpsleven bloot.April 2017: De Zandvoortse Courant vraagt schrijver/dichter Marco Termes als wekelijks columnist. Dat heeft de bevolking van de kustplaats geweten. Kleingeestigheid, mode en de waan van de dag, stuntelende politici, arrogante leeghoofdige ex-profvoetballers, luchtfietsende budgetverkwistende managers, schuldafschuivende ambtenaren, onbereikbare medewerkers van nutteloze nutsbedrijven, prutsers bij banken en woningbouwverenigingen, blaaskaken, blatende kroegfilosofen en verkopers van gebakken lucht, ze komen allemaal aan de beurt bij Termes. Op ironische wijze en met de nodige zelfspot legt hij – scherp van geest en met zijn pen als scalpel – het dorpsleven bloot. Schrijver/dichter Marco Termes (1957) is een geboren en getogen Zandvoorter. Hij heeft inmiddels veertien literaire werken op zijn naam staan.

Proëzie & gedichtenProëzie & gedichtenNBD BiblionRecensie door Carlita van RossumWat deze bundel onderscheidt van andere gedichtenbundels die de afgelopen tijd zijn uitgebracht, is het grote talent van Termes om de lezer vanaf de eerste bladzijde zijn leven in te sleuren. Met gedetailleerde aandacht, zelfreflectie en zinnen die een deurtje naar je hart openen grijpt Termes je bij de keel. Niet met grote gebaren of geschreeuw, maar juist met zachtheid en een open blik. Een frisse wind door het huidige dichtlandschap. Deze bundel is een absolute aanrader.